خبرگزاری بالاسری، گروه جامعه؛ امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران، شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ در مسیر بازگشت به خوابگاه و در محدوده کوی دانشگاه تهران، هدف زورگیری قرار گرفت. در جریان این حادثه، او با ضربات چاقو مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد.
در ادامه تحقیقات، متهمان پرونده بازداشت شدند و پرونده قضایی آنها در دادگاه رسیدگی شد. متهم اصلی، احمدرضا، به قصاص محکوم شد و حکم قصاص نیز در مراحل قضایی تأیید شد.
با این حال، خانواده امیرمحمد در ادامه از حق قصاص گذشتند. این گذشت، بنا بر توضیحات برادر امیرمحمد خالقی، بر مبنای مجموعه‌ای از شروط و درخواست‌ها صورت گرفت؛ از جمله ساخت یک سالن ورزشی در زادگاه امیرمحمد، پیگیری ساخت مدرسه‌ای به نام او، اقدام برای نامگذاری فضایی در دانشگاه تهران و نامگذاری کوچه محل وقوع حادثه.
هم‌اکنون، با گذشت مدتی از اعلام گذشت خانواده، محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد،در اظهار کردگو با خبرنگار بالاسری در مورد آخرین وضعیت اجرای این شروط و وعده‌هایی که پس از این حادثه مطرح شد، تشریح کرده است.
شروطی که هنوز به سرانجام نرسیده‌اند
محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد، در مورد آخرین وضعیت شروطی که خانواده برای گذشت از قصاص مطرح کرده‌اند، اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین این شروط، ساخت یک سالن ورزشی در روستای «درمیان» است؛ روستایی که به اظهار کرده او فاقد سالن ورزشی است و تا مرکز شهرستان حدود ۱۶ تا ۱۷ کیلومتر فاصله دارد.
وی اظهار کرد: دسترسی جوانان روستا به امکانات ورزشی می‌تواند در پر کردن اوقات فراغت و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی نقش داشته باشد؛ به‌ویژه اینکه مسیر دسترسی روستا به مرکز شهرستان نیز وضعیت مناسبی ندارد.
به اظهار کرده خالقی، مقرر شده بود خانواده احمدرضا هم با کمک مددکاری کانون اصلاح و تربیت و دادسرای جنایی تهران مبلغی را برای این امور به ما پرداخت کنند که این مبلغ هم پرداخت نشده. با وجود پرداخت بخشی از هزینه ها، عملیات اجرایی سالن نیز هنوز آغاز نشده و به اظهار کرده خالقی، موضوع تهیه نقشه و شروع فونداسیون همچنان بلاتکلیف است. او تغییر مدیران و پیگیری نشدن وعده‌های قبلی را از جمله عواملی می‌داند که باعث شده این پروژه به نتیجه نرسد.
مدرسه‌ای به نام امیرمحمد؛ وعده‌ای که در بروکراسی اداری مانده است
وی پیگیری کرد: ساخت مدرسه‌ای به نام امیرمحمد در زادگاهش، یکی دیگر از وعده‌هایی است که پس از این حادثه مطرح شد. در ابتدا به خانواده امیرمحمد اعلام گردیده بود که این مدرسه در مدت حدود شش ماه ساخته خواهد شد و حتی قرار بود برای بالاسریماه سال پیشین آماده باشد، با این حال با گذشت زمان، پروژه همچنان درگیر مراحل اداری و بروکراسی است و عملیات ساخت آن به نتیجه نرسیده است.
به اظهار کرده او، وعده دیگری نیز برای ساخت یک مجتمع آموزشی در مرکز استان و نامگذاری آن به نام امیرمحمد مطرح شده بود که این موضوع نیز تهم‌اکنون محقق نشده است.
وعده‌ای در دانشگاه تهران
وی اشاره کرد: موضوع دیگری که خانواده امیرمحمد پیگیر آن است، وعده مقامات دانشگاه تهران برای اختصاص یک فضا در دانشگاه به نام اوست. پس از حادثه و اعتراضات دانشجویی، مقامات دانشگاه وعده داده بودند مکانی در دانشگاه، از جمله یک سالن یا فضای دانشگاهی، به نام امیرمحمد اختصاص پیدا کند. با این حال، این وعده نیز تهم‌اکنون اجرایی نشده است. نیز در مورد نامگذاری کوچه محل وقوع قتل به نام امیرمحمد نیز وعده‌هایی مطرح شده بود که به اظهار کرده خالقی، هنوز به نتیجه نرسیده است.
این کوچه پیش از امیرمحمد هم محل خفت‌گیری بود
برادر امیرمحمد در بخش دیگری از صحبت‌هایش در مورد وضعیت امنیتی محل وقوع حادثه اظهار کرد: کوچه ای که در آن این حادثه خونین برای برادر مرحومم رقم خورد، پیش از قتل امیرمحمد نیز محل وقوع موارد متعددی از خفت‌گیری دانشجویان بوده است.
به اظهار کرده او، پس از قتل امیرمحمد، در این محل دوربین‌های نظارتی نصب شد، کانکس پلیس مستقر شد و روشنایی کوچه نیز تأمین شد.
خالقی معتقد است اگر چنین اقدبا این حالت امنیتی پیش از وقوع حادثه انجام می‌شد، ممکن بود از وقوع این حادثه جلوگیری شود.
احمدرضا همچنان در کانون اصلاح و تربیت است
محمدامین خالقی در مورد وضعیت احمدرضا، متهم اصلی پرونده نیز بیان کرد: خانواده امیرمحمد تنها از حق قصاص گذشت کرده‌اند و از سایر مجازات‌های مربوط به سرقت گذشت نکرده‌اند. از این رو گذشت خانواده به معنای مختومه شدن تمام مجازات‌های احمدرضا نیست و او همچنان باید مجازات‌های مربوط به جرایم دیگری را که برایش تعیین شده، تحمل کند.
هم‌اکنون پس از گذشت خانواده امیرمحمد از قصاص، بخش مهمی از مطالبات آنها نه در مورد اجرای حکم، بلکه در مورد عملی شدن وعده‌هایی است که هم‌زمان با این گذشت و پس از وقوع حادثه مطرح شده‌اند؛ وعده‌هایی که از ساخت سالن ورزشی و مدرسه تا نامگذاری یک فضای دانشگاهی و کوچه محل حادثه را دربرمی‌گیرد و به اظهار کرده خانواده، هنوز بخش‌هایی از آن روی زمین مانده است.