[ad_۱]
من نام کسی نخوانده ام الا توبا هیچ کسی نمانده ام الا تو
عید آمد و من خانه تکانی کردم
از دل همه را تکانده ام الا تو
************************
قهر که می کنید مراقب فاصله ها باشید
بعضی ها همین حوالی منتظر جای خالی برای نشستن می گردند
************************
من بودم… تو… و یک عالمه حرف…
و ترازویی که سهم تو را از شعرهایم نشان میداد!
کاش بودی و می فهمیدی وقت دلتنگی یک آه چقدر وزن دارد…
************************
دوست و دَست بسیار است
اما دَست دوست اندک
************************
به حیف نون میگن بابات مرده میگه نه بابا اصلا امکان نداره
میگن والله مرده , میگه آخه تا حالا اصلا سابقه نداشته !
************************
ما بخارشیشه ایم
نازمون کنی اشکمون درمیاد
چه برسه فراموشمون کنی
************************
بعضی ها را در جواب باید شست
تا لجن ها همه خوشحال شوند که
کثیف تر ار خودشان هم هست
************************
برای جدایی دل و جرأت می خواهم
جرأتش را دارم دلم را پاس بده!
************************
قلبم را به کفشهایت میدوزم
تا باهرقدم که دورتر میروی زخمی تازه بردارد
************************
تو را من “تو” کردم و گرنه”او” هم زیادت است
************************
یه زمانی میگفتن از تو چشماش میشه فهمید راست میگه یا دروغ
اما حالا دیگه انقد توانمند شدن یعنی با چشماشونم دروغ میگن!
************************
اخرین بار که من از ته دل خندیدم علتش پول نبود
انعکاس جوک هر روز نبود
علتش، چهره ی ژولیده ی یک دلقک ،یا زمین خوردن یک کور نبود…
من به من خندیدم!
که چو یک دلقک گیج نقش یک خنده به صورت دارم و دلم میگرید..!
************************
زندگی هیچوقت اندازه تنم نشد
حتی وقتی که خودم برای خودم بریدم و دوختم.
************************
تا تویی در خاطرم با دیگران بیگانه ام
با خیالت همنشین با دوریت دیوانه ام
************************
سلامتی استادی که سرجلسه امتحان دید برگم سفیده
اومد درگوشم گفت نگران چی هستی؟
اسمتو بنویس بقیش بامن!
(ولی حیف بیدارشدم بقیه خوابمو ندیدم )
************************
هیچ بارانی معرفت تو را از کوچه قلبم نخواهد شست
حتی سیلاب فراموشی..
************************
در دهکده تو خبر از بوی ریا نیست!
چون نیست ریا هیچکس انگشت نما نیست
ما طالب مهریم و دل ازعاطفه لبریز
دل صاف تر از تو به خدا هیچ کجانیست
************************
بوی نو شدن می آید
ولی تو همیشه رفیق کهنه من بمان
[ad_۲]