به گزارش خبرنگار بالاسری، صلوات به عنوان ذکری مجرب و مقرب همواره از سفارش هایی است که برای تقرب بیشتر به خداوند و پیامبر رحمت به آن توصیه شده است. آثار و برکات فراوانی در خصوص صلوات اظهار کرده شده و روایات بسیاری بر فرستادن صلوات در مواقع عادی و مناسبت ها تاکید شده است. صلوات در حقیقت بیان دوستی و محبت به پیامبر اکرم (ص) به عنوان رسول خداست، کسی که خداوند بر سلام به او سفارش کرده است. با این حالم صادق (ع) فرمودند: سنگین‌ترین عملی که روز قیامت در ترازوی اعمال قرار داده می‌شود، صلوات بر محمد و اهل‌بیت گرامی ایشان (علیهم‌السلام) است.
آمرزش گناهان، استجابت دعا و رفع حوائج، نورانیت در قبر، صراط و بهشت و دوری شیاطین و نفاق تنها بخشی از آثار صلوات است که بر روح و جان مومن می نشیند.
در کنار این در فرهنگ شیعه، «لعن» به معنای دور کردن از رحمت خدا و اظهار بیزاری از ظالمان و غاصبان حق اهل بیت است. لعن کردن در حقیقت اظهار انزجار از دشمنان پیامبران و اهل بیت (ع) است، کسانی که خداوند دوست دار آنان است و از این رو با لعن کردن عملا محبت به دوست داران خدا و بیزاری از دشمنان آنان عیان می شود. بخشی از زیارت پرفیض و برکت عاشورا نیز به لعن قاتلین و عاملین شهادت با این حالم حسین (ع) می پردازد.
در خصوص فضیلت صلوات و لعن این موضوع مطرح است که کدام یک بر دیگری برتری دارد و جایگاه این دو به نسبت یکدیگر چیست؟
حجت الاسلام مصطفی صادقی کاشانی دانشیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در اینباره می گوید:
لعن برتر از صلوات نیست. صلوات (دعا و درود) بر پیامبر به اندازه‌ای اهمیت دارد که در قرآن آمده و خدای متعال بدان اقدام و توصیه کرده است، همان آیه مشهوری که همه حفظ هستند «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیما»
با این حال گاهی شنیده می‌شود که ثواب لعن بیش از صلوات است! دو دلیلی که برای این مطلب ذکر شده، جعلی و بدون مدرک است. می‌گویند امیرمؤمنان به کسی که در حال طواف مشغول لعن بود سلام نکرد و فرمود نخواستم تو را از این ثواب مهم باز دارم که ثوابش از صلوات بیشتر است. این مطلب در کتاب مجمع النورین اثر ابوالحسن مرندی آمده که حدود صد سال پیش نوشته شده و هیچ اعتباری ندارد.
می‌گویند خیاطی نزد با این حالم صادق(ع) آمد و اظهار کرد لباسی با ذکر لعن دوخته‌ام و لباسی با ذکر صلوات؛ با این حالم اولی را ترجیح داد.این سخن در هیچ منبع معتبر و حتی غیرمعتبری نیامده و معلوم نیست ساخته و پرداخته کیست. البته اصل لعن ظالمان قابل انکار نیست و در قرآن نیز بر آن تأکید شده است.