به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری بالاسری، در روزهای پیشین شاهد صف‌های طولانی بنزین در تهران و تعطیلی زودهنگام برخی جایگاه‌ها در سطح شهر هستیم، برای خیلی‌ها سؤال شده؛ چرا چنین اتفاقی افتاده است؟
چند دلیل وجود دارد که اولین آن شایعات و ایجاد نگرانی توسط برخی مقامات با اظهارنظرهای غیرواقعی و غیرکارشناسی در مورد نبود بنزین در سرزمین و احتمال افزایش قیمت است.
پاسخ شهروندان هم از قدیم و ندیم برای پاسخ به هرگونه شرایط اضطرار اجتماعی از جمله همین شایعات، مراجعه به جایگاه‌های سوخت است که موجب شده است تقاضا بالا برود، با این حال یکی از نکات مهم این است که کنار سایر عوامل، تهران دیگر ۳ انبار نفت ندارد.
در پیشین سوخت موردنیاز شرق و شمال تهران توسط انبار قوچک، سوخت موردنیاز غرب و شمال غرب تهران توسط کن و سوخت خیابان انقلاب به پایین و مرکز هم توسط انبار ری تأمین می‌شد و مشکلی هم به‌وجود نمی‌آمد.
شامگاه ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ که آمریکا و رژیم صهیونیستی به انبارهای نفت حمله کردند، انبار قوچک و کن به‌طورکامل از بین رفت و انبار ری نیز تقریباً نصف ظرفیت خود را از دست داد و چون امکان ذخیره‌سازی مثل سابق نبود، تولید پالایشگاه تهران هم کاهش یافت.
حالا فقط یک انبار نصفه‌ونیمهٔ ری باقی مانده و پایتختی به‌بزرگی تهران با جمعیتی چند ده میلیونی و شهروندانی که شایعات آنها را به‌سمت جایگاه‌ها روانه کرده است.
با توجه به این شرایط، کنار انبار ری، تأمین سوخت بخش قابل‌توجهی، به‌عهده سیستم لجستیکی شرکت ملی پخش و تانکرهای سوخت‌رسان افتاده است که از پالایشگاه‌های مختلف مانند اصفهان و اراک در حال رفت‌وآمد به تهران هستند.
بر اساس آماری که اخیراً ارائه شده، هم‌اکنون مصرف بنزین در تهران به روزانه ۲۶ میلیون لیتر رسیده است، این رقم معادل مصرف بنزین در چند روز ابتدایی جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان در تهران است.
ظاهراً مشکل در میزان تولید بنزین نیست بلکه نوعی از هیجان کاذب در مصرف و غافلگیری در برنامه‌ریزی برای توزیع رقم خورده است که به‌زودی برطرف خواهد شد.
/+