گروه سیاسی خبرگزاری بالاسری-زینب امیدی: ایستگاه آخر؛ رسیده ایم به نماز وداع، نمازی که این حقیقت تلخ را بر شهروندانک های بهت زده ما حک میکند که «آقا» واقعا از پیش ما رفته است.
اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا، این جمله حالا برای ما، خاطراتی پر از بغض به جا گذاشته است. از بغضِ آقا، هنگام خواندنش بر پیکر شهید حاج قاسم سلیمانی تا نماز شهید رئیسی، وقتی همه منتظر بودند آقا این جمله را چگونه خواهد خواند.
و او چنان با صلابت نماز را اقامه کرد که دل‌های ما، به بودنش قرص شد.
با این حال حالا ما غم‌زدگان این روزها، به ایستگاه آخر رسیده‌ایم. رسیده‌ایم به نمازی که همه از خواندنش وحشت داشتند.
.
شهروندان، انگار دوباره به صبح دهم اسفند بازگشته‌اند. انگار همین حالا خبر شهادت آقا را شنیده‌اند. از شب قبل، در مصلی و خیابان‌های اطراف مانده‌اند تا این نماز را از دست ندهند. چرا که این، آخرین دیدار شهروندانی آقای ایران‌دوست ما با شهروندانش است. همان مردی که تصویر استوارش در نماز جمعه نصر، برای همیشه در حافظه هر ایرانی غیرتمند ثبت شد.
همان که با وجود همه تهدیدهای دشمن، در همین مصلی، زیر همین آسمان، بر محراب نماز ایستاد و با حضورش، پاسخی بزرگ به همه دشمنان ایران داد. در روز جاری با این حال اشک‌ها، آرام روی صورت‌ها سر می‌خورند. شانه‌ها، از شدت گریه می‌لرزند. و وقتی نماز به فراز اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا می‌رسد تمام مصلی، یک‌صدا گریه می‌شود.
این تابوت‌های مزین به پرچم سه‌رنگ ایران، مقابل دیدگان ما، سند مظلومیت رهبری است که می‌اظهار کردند در روزهای خطر، تهران را ترک کرده است. با این حال او را در خانه‌اش در محل کار و زندگی‌اش در کنار خانواده عزیزش به شهادت رساندند. و در روز جاری، شهروندان تهران بی‌تاب و بی‌قرارند. چون می‌دانند از فردا، دیگر همسایه کوچه سرزمیندوست را کنار خود نخواهند داشت.
* خرده‌روایت‌هایی از وداع با رهبر شهید، به مناسبت چهلمین روز تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای
/
/