خاطره ای جالب از علی پروین درباره فروش خانه به رفتگر

وی در مورد اینکه سرکدام بازیکنان بلا آورده اید گفت: بلا که در تیم ما زیاد بود. زمانی بود که من هم مسئولیت پرسپولیس را داشتم و همه مسئولیت تیم ملی را. روزی که سرمربی تیم ملی شدم رفتم شاه عبدالعظیم و گفتم خدایا کاری کن که من در تیم ملی حق کسی را ضایع نکنم. ممکن است که اشتباه کرده باشم اما حق هیچ بازیکنی را ضایع نکردم.

پیشکسوت فوتبال ایران در پاسخ به این پرسش که آیا در فوتبال چیزی بوده که آرزو داشتی به آن برسی و نرسیدی؟ گفت: خدا را شکر به هر آنچه دوست داشتم رسیده ام. همین که تن و بدنم سالم است خدا را شکر.

علی پروین در پاسخ به این سوال که سخت ترین تنبیهی که برای بازیکنان در نظر می گرفتید چه بود گفت: من شاگردانی داشتم که همه برای خودشان یلی بودند. زمانی که مسافرت می رفتیم به محض اینکه پایشان را از گلیمشان درازتر می کردند ما خفت شان می کردیم. وقتی هم یک بازیکن را تعویض می کردم و نارحت می شد و می رفت مصاحبه می کرد سریع می گفتم دیگر نیاید سر تمرین. بعد آن بازیکن می رفت چند نفر را واسطه می کرد تا برگردد و وقتی می بخشیدمش با گل و شیرینی می آمد.

سرمربی پیشین تیم فوتبال پرسپولیس در پاسخ به این پرسش که آیا در دوران فوتبال پرحاشیه بودید گفت: من در عمر فوتبالی ام فقط یک کارت زرد گرفتم و اصلا در حاشیه نبودم.

وی در مورد طی کردن پله های موفقیت در فوتبال گفت: من برای رسیدن به این جایگاه سلسه مراتب را طی کردم. نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان بازی کردم. در حالی که هیچکس پشت من نبود به اینجا رسیدم. فکر نمی کردم روزی سرمربی پرسپولیس و تیم ملی شوم اما با تلاشش و کوشش به این مهم رسیدم و حتی با این دو تیم قهرمان هم شدم.

پروین در مورد اینکه شما از نوجوانی به تجارت علاقه داشتید گفت: خانواده ما کلا در کار جواهر بودند. برادر بزرگم وقتی فوتبال من را دید گفت برو فوتبال را ادامه بده. الان دوست داشتم دوباره ۲۰ ساله می شدم.

علی پروین در مورد اولین خانه ای که خرید گفت: یک خانه در خیابان غیاثی خریدم ۱۷ هزار تومان. یک روز رفتگری به من گفت این خانه را به من می فروشی گفتم بله. موقع خرید چند گونی پول خرد آورد که چند ساعت طول کشید پول ها را بشماریم تا بشود ۲۰ هزار تومان.

وی در مورد اولین اتومبیلش نیز گفت: اول یک اپل خریدم که گواهینامه هم نداشتم و شبانه می رفتیم در خیابان ها می چرخیدیم. بعد مرد سال فوتبال ایران شدم و یک پیکان گرفتم.

وی با بیان اینکه چند پیشنهاد سینمایی داشته اما نپذیرفته است گفت: هر کسی را برای کاری ساخته اند. قیافه من در زمان جوانی بد نبود اما من نمی توانستم هنرپیشه شوم. الان هم فقط سریال های ایرانی نگاه می کنم. مخالف بازیگری دخترم بودم اما زمانی که شوهر کرد دیگر خودش می دانست.

علی پروین که به همراه یکی از نوه هایش در برنامه تلویزیونی حاضر شده بود در مورد رنگی بودن نوه هایش گفت: این یکی که با من آمده پرسپولیسی است اما یکی از نوه هایم استقلالی است.

پیشکسوت فوتبال ایران در مورد اینکه چه خاطره ای از دوران فوتبالش دارد گفت: همه زندگی من خاطره است. اما در بازیهای آسیایی پکن فکر نمی کردم قهرمان شوم که خدا را شکر قهرمان شدم. در لیگ اول حرفه ای هم که سال هشتاد بود استقلال اگر در انزلی می برد یا مساوی می کرد قهرمان می شد اما آنها در انزلی باختند و ما هم با گل دقیقه ۹۵ اسدی فجر را بردیم و قهرمان لیگ شدیم. این بهترین خاطره ورزشی من است.

علی پروین در پاسخ به این پرسش که از چه زمانی به شما لقب سلطان دادند گفت: این محبت مردم است. من یک فوتبالیست ساده بیشتر نبودم. با این حال مردم لطف داشتند و فکر می کنم ۳۴ سال است به من این لقب را داده اند.

خاطره ای جالب از علی پروین درباره فروش خانه به رفتگر