کودک پرخاشگر شاید از لحاظ ظاهری با همه کودکان دیگر مدرسه تفاوت خاصی نداشته باشد ولی تهدید کردن، هل دادن، لگد زدن و کتک کاری با همشاگردی هاباعث می شود حد اقل هفته ای یکبار پدر و مادرش مجبور شوند به مدرسه بروند و شکایات معلمان و همشاگردی ها را بشنوند.
پرخاشگری و رفتارهای تهاجمی کودکان که حتی می تواند منجر به آسیب به همشاگردی ها شود هم در پسران و هم در دختران مشاهده می شود، اگر چه در دختران نسبت به پسران این پرخاشگری کمتر فیزیکی است و با آسیب جسمانی کمتری همراه است.
اما در هر حال جدای از آسیب های اخلاقی و اجتماعی دیگری که خشونت برای او به همراه می آورد، اغلب پرخاشگری باعث حذف آنها از جمع می شود که این امر نیز مسائل اجتماعی دیگری نیز به دنبال خواهد داشت.
چرا کودک پرخاشگر می شود؟
خشونت کودک بستگی به عوامل زیادی دارد و صرفا نمی توان تقصیر اصلی این مشکل را متوجه یک عامل کرد. عوامل ارثی، محیطی و زیست شناختی و نیز عوامل هورمونی تاثیرات پیچیده ای دارند که هر کدام می توانند منجر به بروزرفتارهای پرخاشگرانه شوند. اما در این میان خانواده می تواند با نقش موثر خود، موجبات آرامش و کنترل خشم و یا تشدید خشونت کودک شود.
یکی از عوامل مهم بروز خشونت در کودکان الگو سازی است. کودکان تمایل دارند از افرادی که دوستشان دارند الگوبرداری رفتاری کنند. به همین علت در سنین خردسالی از پدر یا مادر و در سنین بالاتر از هنرپیشه های تلویزیون و یا امثال آنهاالگو می گیرند و طبیعی است که الگوهای خشن، کودک را به تقلید خشونت دعوت می کند.
فراموش نکنید نحوه صحبت و رفتار والدین با یکدیگر آیینه تمام نمای رفتارهای کودک شماست.
استفاده نابجا و نامناسب از تشویق و تنبیه نیز از عواملی است که موجب تقویت خشم و پرخاشگری کودک می شود. در این میان خوشحالی و خندیدن والدین پس از مشاهده کوچک ترین جرقه های خشونت در کودک پاداشی برای ادامه و تقویت آن محسوب می شود.
هیچ گاه در اتاق کودک تلویزیون نگذارید و زمان تماشای برنامه های تلویزیون را کاهش دهید، زیرا تلویزیون جدای از اثرات ذهنی که بر کودک دارد او را از برنامه هایی مانند ورزش، کتاب خواندن و… باز می دارد و تفکر خلاق را محدود می کند.
گردآورِی: مجله اینترنتی زیگیل
منبع :تبیان