دلم را در غمت کردم ز هر ویرانه ویرانتر / چو دیدم دوست میدارد دلت ، دل های ویران را
. . . . . .
باز امشب غزلی کنج دلم زندانی است / آسمان شب بی حوصله ام طوفانی است
هیچ کس تلخی لبخند مرا درک نکرد / های های دل دیوانه من پنهانی است
. . . . . .
زیباترین گل ها را برای زیبایی زندگیت و کوتاهی عمرشان را برای غم هایت آرزو مندم
. . . . . .
لای خاطرات تلخم یاد تو همیشه شیرین / تا ابد فکر تو هستم نازنین رفیق دیرین
. . . . . .
ای عشق شکسته ام مشکن ما را / اینگونه به خاک ره میفکن ما را
ما در تو به چشم دوستی میبینیم / ای دوست مبین به چشم دشمن ما را
. . . . . .
زندگی کردن من مردن تدریجی بود / آنچه جان کند تنم ، عمر حسابش کردم
. . . . . .
ما خانه به دوشان غم سیلاب نداریم
. . . . . .
مصرعی از قلب من ، با مصرعی از قلب تو / شاه بیتی میشود در دفتر و دیوان عشق
. . . . . .
از درون قلب توست جهان چو دوزخ / دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت
. . . . . .
امیدوارم تو اقیانوس خوشبختی جوری غرق بشی که هیچ وقت نجات پیدا نکنی
. . . . . .
گر لایق ما نیست که ما یاد تو باشیم / بگذار که در سایه ی دیوار تو باشیم
. . . . . .
آدم به زمین آمد این حادثه رویا نیست / این فرصت بی تکرار عشق است ، معما نیست
. . . . . .
حتی اگه دیدن تو برام بشه خیلی محال / مهم اینه دوستت دارم ، فاصله ها رو بی خیال
. . . . . .
دیروز میمردند و فراموش میشدند آرام آرام ، امروز چه زود از یاد رفته ایم بی آنکه بمیریم
. . . . . .
از تن خشک شاخه ها توقع جوانه نیست / اسب نفس بریده را طاقت تازیانه نیست
. . . . . .
سلام بر دل هایی که در کلاس انتظار غیبت نکردند
. . . . . .
در این دنیا که حتی ابر نمیگرید به حال ما / همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها
. . . . . .
جا برای گنجشک زیاد است ولی / به درختان خیابان تو عادت دارم
. . . . . .
نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار / چه کنم حرف دگر یاد ندادست استاد
. . . . . .
در این زمانه که شرط حیات نیرنگ است / دلم برای رفیقان بی ریا تنگ است
. . . . . .
زندگی چیدن سیبی است باید چید و رفت / زندگی تکرار پاییز است باید دید و رفت
زندگی رودی است جاری که هرکه آمد شادمان / کوزه ای پر کرد و رفت
. . . . . .
شعله محبت رو نکنه خاموش کنی / دوریم عادت بشه من رو فراموش کنی
. . . . . .
با تو بازم اگه باشم وحشت از مردن ندارم / لحظه هام پر میشه از تو وقت غم خوردن ندارم
. . . . . .
دلم ز نازکی خود شکست در غم عشق / وگرنه از تو نیاید که دل شکن باشی