سیستم معاملاتی فقط یک اندیکاتور یا الگوی ورود نیست. یک سیستم قابل ارزیابی باید چهار بخش داشته باشد: شرایط ورود، نقطه ابطال، اندازه موقعیت و قواعد خروج. معاملهگر تازهکار معمولاً زمان زیادی برای پیدا کردن سیگنال میگذارد و زمان کمی برای محاسبه ریسک؛ در عمل، بخش دوم بیشتر از اولی بر دوام حساب اثر میگذارد.
محاسبه اندازه موقعیت
ابتدا درصد ریسک مجاز هر معامله را تعیین کنید. سپس فاصله ورود تا حد ضرر را بر حسب پیپ یا واحد قیمت محاسبه کنید و ارزش هر واحد حرکت را با مشخصات قرارداد بروکر بسنجید. حجم معامله باید طوری انتخاب شود که در صورت فعالشدن حد ضرر، زیان از بودجه ریسک فراتر نرود. حجم ثابت برای همه معاملات، با وجود تفاوت فاصله حد ضرر، روش دقیقی نیست.
مدیریت سرمایه و ریسک تجمعی
اگر چند معامله روی جفتارزهای مختلف همگی در برابر دلار باشند، ممکن است در واقع یک شرط مشترک داشته باشید. ریسک همبسته را جمع کنید. سقف زیان روزانه و هفتگی، حداکثر تعداد معاملات و قانون توقف پس از زیان متوالی را پیش از شروع هفته بنویسید.
اندیکاتور؛ ابزار تأیید، نه ماشین پیشگویی
میانگین متحرک برای تشخیص جهت، RSI برای سنجش مومنتوم و VWAP برای مقایسه قیمت با میانگین موزون حجم کاربرد دارند. اما استفاده همزمان از چند ابزار مشابه ممکن است فقط یک اطلاعات را چند بار تکرار کند. اندیکاتور را با ساختار قیمت و شرایط بازار ترکیب کنید و عملکرد آن را روی دادههای خارج از نمونه نیز بسنجید.
ثبت و ارزیابی معاملات
در ژورنال معاملاتی، تصویر نمودار، دلیل ورود، اندازه ریسک، نتیجه و خطای اجرایی را ثبت کنید. پس از یک مجموعه معنادار از معاملات، نرخ برد، میانگین سود و زیان، امید ریاضی و افت سرمایه را محاسبه کنید. یک هفته سودآور اثبات برتری سیستم نیست.
برای مطالعه تکمیلی، آرشیو اندیکاتورها و مدیریت ریسک را ببینید. این محتوا آموزشی است و توصیه سرمایهگذاری نیست.
