
هنگام استفاده از صرافی غیرمتمرکز، پروتکل وامدهی یا برنامه دیفای، کیف پول ممکن است از شما بخواهد به یک قرارداد هوشمند اجازه دسترسی به مقدار مشخصی از یک توکن را بدهید. این مجوز که با نام Token Approval یا Allowance شناخته میشود، با «اتصال کیف پول» یکسان نیست و اگر بررسی نشود، میتواند مدتها پس از پایان استفاده از برنامه باقی بماند.
تفاوت اتصال کیف پول و مجوز خرجکردن
اتصال کیف پول معمولاً به برنامه اجازه میدهد آدرس عمومی و اطلاعات قابل مشاهده حساب را ببیند. اما مجوز توکن به قرارداد مشخص اجازه میدهد از موجودی توکن معین، تا سقف تعیینشده برداشت کند. بنابراین بستن صفحه برنامه یا قطع اتصال کیف پول، الزاماً مجوز قبلی را لغو نمیکند.
برای نمونه، ممکن است برای مبادله USDC در یک صرافی غیرمتمرکز، مجوز خرجکردن USDC را به قرارداد آن صرافی بدهید. اگر سقف مجوز نامحدود باشد، قرارداد در محدوده قواعد توکن میتواند تا آن سقف از موجودی شما استفاده کند. این موضوع در قرارداد معتبر هم یک اختیار فنی است و در قرارداد مخرب یا آسیبپذیر به ریسک تبدیل میشود.
چرا مجوز نامحدود خطرناک است؟
برخی برنامهها برای کاهش تعداد تراکنشهای تأیید و هزینه گس، سقف بسیار بزرگی درخواست میکنند. این کار از نظر تجربه کاربری سادهتر است، اما اگر قرارداد یا وبسایت جعلی باشد، دامنه خسارت احتمالی افزایش مییابد. خطر فقط به هک یک پروتکل محدود نیست؛ جعل دامنه، رابط کاربری تقلیدی و درخواست امضای غیرمنتظره نیز میتواند کاربر را به تأیید قرارداد اشتباه سوق دهد.
چطور پیش از تأیید، درخواست را بررسی کنیم؟
- نام برنامه و دامنه را از مسیر رسمی پروژه بررسی کنید؛ از لینک پیام خصوصی یا تبلیغ ناشناس وارد نشوید.
- شبکه انتخابشده را با شبکه مورد انتظار تطبیق دهید.
- آدرس قرارداد درخواستکننده را در مرورگر بلاکچین همان شبکه بررسی کنید.
- توکن و سقف مجوز را بخوانید؛ اگر فقط مقدار یک تراکنش لازم است، دسترسی نامحدود را بیدلیل انتخاب نکنید.
- اگر کیف پول امکان تعیین سقف سفارشی دارد، مقدار متناسب با نیاز را انتخاب کنید.
چطور مجوزهای قدیمی را لغو کنیم؟
از ابزار معتبر بررسی مجوز مانند بخش Token Approval Checker در مرورگر بلاکچین شبکه یا ابزارهای شناختهشده لغو دسترسی استفاده کنید. شبکه صحیح و آدرس کیف پول را کنترل کنید، قراردادهایی را که دیگر به آنها نیاز ندارید شناسایی کنید و فقط مجوزهای غیرضروری را لغو کنید. لغو مجوز نیز یک تراکنش درونزنجیرهای است و معمولاً کارمزد شبکه دارد.
پس از ارسال تراکنش، وضعیت را دوباره در مرورگر بلاکچین بررسی کنید. اتصال مجدد کیف پول به یک سایت، جای بررسی مجوزهای خرج را نمیگیرد. اگر احتمال میدهید عبارت بازیابی یا کلید خصوصی افشا شده، لغو مجوز بهتنهایی کافی نیست؛ دارایی باقیمانده را به کیف پول تازه و امن منتقل کنید و عبارت بازیابی را در هیچ وبسایتی وارد نکنید.
سناریوی کاربردی
فرض کنید سه ماه پیش برای استفاده از یک پروتکل، مجوز نامحدود یک استیبلکوین را تأیید کردهاید و دیگر از آن استفاده نمیکنید. اقدام منطقی این نیست که صرفاً از سایت خارج شوید؛ باید مجوز را در ابزار معتبر همان شبکه بررسی کنید، آدرس قرارداد را با سوابق تراکنش تطبیق دهید و در صورت غیرضروریبودن، آن را لغو کنید. اگر بعداً دوباره به پروتکل نیاز داشتید، میتوانید مجوز محدود و تازهای صادر کنید.
برای شناخت ریسک موقعیتهای وثیقهگذاریشده، راهنمای محاسبه Health Factor در دیفای را نیز مطالعه کنید.
جمعبندی
مجوز توکن، اجازهای مستقل از اتصال کیف پول است. بررسی دورهای Allowanceها، محدودکردن سقف مجوز، کنترل دامنه و آدرس قرارداد و لغو دسترسیهای بلااستفاده، چند عادت ساده اما مؤثر برای کاهش ریسک دیفای هستند.
منابع: راهنمای رسمی ethereum.org برای لغو دسترسی توکن؛ راهنمای MetaMask درباره تفاوت اتصال برنامه و مجوز توکن؛ تعیین سقف سفارشی مجوز در MetaMask.
سلب مسئولیت: این مطلب آموزشی است. هنگام لغو مجوز، شبکه، قرارداد و آدرس را با دقت بررسی کنید؛ هیچگاه عبارت بازیابی یا کلید خصوصی را در ابزارهای وب وارد نکنید.