بعد از ظهر ۲۵ خرداد ۸۳ با پیدا شدن پیکر بی‌جان پسر جوانی به نام احمد پشت فرمان پیکان سفیدرنگش در گلشهر کرج، مادرزن وی به اتهام دست داشتن در این جنایت تحت تعقیب پلیس قرار گرفت و چند روز بعد به قتل دامادش اعتراف کرد.
زن جوان در بازجویی‌ها گفت: از آنجا که به دخترش حسادت می‌کرد با کشاندن دامادش به محلی خلوت در گلشهر، او را با ضربات چاقو به قتل رساند و پا به فرار گذاشت. با این اعتراف، پرونده جنایت به شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد.
در نخستین جلسه محاکمه این زن، وی تمامی اعترافات خود را پس گرفت و مدعی شد به خاطر نجات جان اعضای خانواده‌اش به قتل داماد جوان اعتراف کرده است.
بنابراین پرونده بار دیگر در اختیار پلیس قرار گرفت تا تمامی ابهامات موجود در آن رفع شود.
نخستین روز تیرماه سال ۸۶، در حالی که ۳ سال از این جنایت می‌گذاشت، مادرزن جوان برای آخرین بار پای میز محاکمه رفت اما این بار ۵ شاهد در جلسه دادگاه شهادت دادند که این زن در قتل تازه‌داماد جوان دست داشته است.
این در حالی بود که متهم باز هم خود را بی‌گناه می‌دانست و ادعا می‌کرد در زیر فشار روانی به قتل دامادش اعتراف کرده است.
در پایان این محاکمه، قضات دادگاه برای صدور رای وارد شور شدند و سرانجام با اکثریت آرا مادرزن را مجرم شناخته و او را به قصاص محکوم کردند.
با اعتراض متهم پرونده به دیوان عالی کشور فرستاده شد که قضات شعبه ۱۷ دیوان عالی کشور حکم قصاص را تایید کردند.
صبح امروز زن جنایتکار در زندان به دار مجازات آویخته شد.