خبرگزاری بالاسری؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده؛ جنگ، بمباران، ویرانی، مرگ، گرسنگی، تشنگی، باد و باران و سرما… هر بلایی بر سرشان چون سنگ ببارد، فرقی نمی‌کند! باز دست‌شان از ریسمان الهی جدا نمی‌شود؛ از ریسمان قرآن کریم که هر که در آن چنگ انداخته، از خطر غرق شدن در گرداب بلایا به سلامت بیرون آمده است، که فرمود: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا…» (103/آل عمران).
این حکایتِ شهروندانِ ویرانه‌ی غزه است… نام غزه‌ای‌ها را؛ نام این ملت باستانی فلسطینی را انگار با مقاومت سرشته‌اند؛ مقاومتی که ریشه در آیه‌های صبر و شکر و جهاد و توکل دارد؛ ریشه در آیه‌های کتاب نور…
باید رگ و ریشه‌ات به آیه‌های مقاومت برسد که در ناممکن‌ترین لحظه‌های زیستن؛ در وحشتِ مرگ و بی‌کسی و گرسنگی، باز همدمت قرآن باشد و انس و الفتت با کلام خدا.
مثل جمعیت دو میلیون نفری غزه که یکی یکی یا گروه گروه به تیر زهرآلود دشمنان خدا کشته می‌شوند و با تکیه بر آیات نور، نه سر تسلیم فرود می‌آورند و نه حاضر به ترک سرزمین مادری‌اند.
مثل «دالیا حجاج» که باوجود محرومیت از بینایی، در شرایط آوارگی و گرسنگی و بی‌خانمانی، آنچنان با کلام خدا همنشین و همسایه شده که صفحه به صفحه و سوره به سوره و آیه آیه‌اش را به خاطر سپرده است.
دالیا حجاج نابینای مادرزاد و حافظ کل قرآن در غزه
دالیا ایمن فرید حجاج، یک نوجوان فلسطینی است. اهل غزه است و مثل تمام جمعیت 2میلیونی باریکه، سه سال اخیر را در جنگ و آوارگی و دربه‌دری گذراند؛ از شمال به جنوب؛ از شرق به غرب… مثل تمام شهروندان غزه، گرسنگی کشید و در تابستان، گرمای آزاردهنده زیر چادر و در زمستان، باران و سرما، آرامش و آسایش را از او گرفته بود.
این رنج مشترکِ اهالی غزه، برای او دو برابر بود، چراکه از نعمت بینایی محروم بود و چشمانش جز به تماشای سیاهی باز نمی‌شد. دالیا نابینای مادرزاد بود. در چنین شرایط بغرنج و دردآلودی تنها تسکین‌دهنده دختر فلسطینی کلام خدا بود و انس به آیه‌های رحمت. دالیا کتاب خدا را گشود و شروع کرد به حفظ کردن آیه‌ها و گره زدن زلفِ قلب و جان و روحش به واژه‌های نور.
دالیا در اظهار کرد‌وگو با مجله عربی میم درخصوص شرایط سخت یادگیری و حفظ قرآن کریم اینگونه اظهار کرده بود: «پیشتر قرآنی به خط بریل داشتم و با کمک دستانم آن را می‌خواندم، ولی به دلیل جنگ و آوارگی، قرآنم را از دست داد، با این حال این باعث نشد که از ادامه حفظ قرآن غافل و دلسرد شوم».
بانوی باهمت غزه‌ای به ناچار قرآن را به ورد تبدیل کرده و با کمک برنامه‌های متن‌خوان و گوش دادن روزانه به کلام‌الله، آن را به‌طور کامل حفظ می‌کند.
گروه 85 نفره‌ی «نسل وحی قرآن»
البته دالیا تنها حافظ قرآنی نبود که در شهریور امسال از او تقدیر شد. او یکی از 85 نفری بود که با عنوان گروه «نسل وحی قرآن»، تابستان امسال حفظ کامل قرآن را در غزه‌ی جنگ‌زده به پایان رساندند و در شهر غزه از آنها برای این کار بزرگ در شرایط دهشتناک جنگی و آوارگی ـ که آدمی فقط برای زنده ماندن تلاش می‌کند ـ تقدیر شد.
دالیا و 75 نفر دیگری که امسال حفظ قرآن را به پایان رساندند، فقط چند نفر از جمعیت بزرگ حافظ قرآن غزه هستند که تداوم صبر و ایمان خود را در شرایط مرگ و بقا با چسبیدن به ریسمان الهی و آیات نور تضمین می‌کنند.
85 زن و مرد غزه‌ای حفظ کل قرآن را تابستان جاری به پایان رساندند
تجلیل از حافظان قرآن در مسجد آسیب‌دیده
اوایل بالاسریماه امسال از 250 حافظ قرآن کریم دختر و پسر دیگر در حضور خانواده‌هایشان در غزه تجلیل شد. این تجلیل در مسجد «با این حالم شافعی» در محله الزیتون شهر غزه صورت گرفت؛ مسجدی که در جریان جنگ طوفان‌الاقصی و بر اثر حمله هوایی رژیم صهیونیستی آسیب دیده است. با این حال، فضای شاد و توام با افتخار ناشی از حفظ قرآن در فضای مسجد حاکم بود.
همه این حافظان کوچک و بزرگ و زن و مرد و رزمنده و غیررزمنده، حاملان کتاب خدا در سینه‌های بزرگ و صبورشان هستند و با نور این چراغ آسمانی، آرامش و ایمان و امید را به قلب‌های خود و هم‌وطنانشان وارد می‌کنند؛ امید به زندگی بدون نکبت و صهیون را؛ امید به فردای روشنی که وعده حتمی خدای بالاسریبان و کتاب آسمانی او برای بندگان مستضعف روی زمینش است؛ «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ/5قصص».
تجلیل از حافظان قرآن در مسجد آسیب‌دیده با این حالم شافعی غزه
/