به گزارش خبرگزاری بالاسری به نقل از رویترز، دومین دوره بازی‌های جهانی ربات‌های انسان‌نما در پکن در حالی به روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود که رقابت‌ها از نمایش توانایی‌های ورزشی ربات‌ها فراتر رفته و هم‌اکنون قابلیت آنها برای انجام وظایف واقعی و صنعتی را به چالش کشیده است.
با این حال بخش قابل توجهی از مسابقات به جای دویدن و پریدن، به سنجش مهارت‌هایی اختصاص دارد که ربات‌ها در محیط‌های واقعی به آنها نیاز خواهند داشت. اتصال کابل، مونتاژ قطعات، جابه‌جایی مواد، شارژ خودروهای برقی، خدمات رستورانی و انجام وظایف دقیق با دست از جمله این آزمایش‌هاست. بیش از ۴۰ درصد این رقابت‌ها نیز به گونه‌ای طراحی شده‌اند که ربات باید به‌صورت کاملاً مستقل عمل کند.
ربات‌های چینی در بخش ورزشی نیز عملکرد چشمگیری داشته‌اند. «Tiangong Ultra» در دوی ۱۰۰ متر زمان ۹.۳۹ ثانیه را ثبت کرد و از رکورد ۹.۵۸ ثانیه‌ای یوسین بولت عبور کرد. این ربات در دوی ۴۰۰ متر نیز با زمان ۳۸.۱۶ ثانیه رکورد انسانی این ماده را پشت سر گذاشت. با این حال، مشکل توقف و کنترل حرکت پس از رسیدن به خط پایان نشان داد که سرعت بالا هنوز به معنای آمادگی کامل برای فعالیت در دنیای واقعی نیست.
اهمیت اصلی مسابقات امسال نیز دقیقاً در همین نقطه است. متخصصان معتقدند ارزش واقعی ربات‌های انسان‌نما زمانی مشخص می‌شود که بتوانند در شرایط پیش‌بینی‌نشده، اشیا را به‌درستی تشخیص دهند، نیروی مناسب وارد کنند، خطاهای خود را اصلاح کنند و بدون دخالت انسان یک وظیفه را به پایان برسانند. به همین دلیل، مسابقات پکن را می‌توان آزمایشی برای سنجش آمادگی ربات‌ها جهت ورود به کارخانه‌ها، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و دیگر محیط‌های کاری دانست.
همزمان با این نمایش فناوری، بازار رباتیک چین نیز با نوسان روبه‌رو شده است. رویترز در روز جاری گزارش داد سهام شرکت چینی Unitree که از مهم‌ترین سازندگان ربات‌های انسان‌نماست، حدود ۴۵ درصد از اوج قیمت خود پس از عرضه اولیه فاصله گرفته است؛ اتفاقی که نگرانی‌هایی در مورد شکل‌گیری حباب در صنعت رباتیک چین ایجاد کرده است.
به این ترتیب، بازی‌های امسال ربات‌های انسان‌نما یک پرسش مهم‌تر از «ربات‌ها چقدر سریع می‌دوند؟» را مطرح کرده‌اند: آیا این ماشین‌ها می‌توانند به اندازه‌ای مستقل و قابل اعتماد باشند که واقعاً جای خود را در محیط‌های کاری باز کنند؟