خبرگزاری بالاسری – رضا خسروی – ناگویا: پرسش در مورد سومین میزبانی ژاپنی‌ها از رویداد بزرگ آسیا این است که «آیا سامورایی‌ها به دنبال برگزاری اقتصادی این بازی‌ها بوده‌اند یا «پیش رو‌نگرانه» برای این رویداد تدبیر کرده‌اند؟»
این پرسش از آنجا مطرح می شود که روند میزبانی ژاپنی ها از بیستمین دوره بازی ها با آنچه در دوره های پیشین و «مدل سنتی» از سوی میزبانان به نمایش درآمد متفاوت و با رویکردی جدید است.
بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ در استان آیچی و به میزبانی شهر ناگویا در شرایطی برگزار می‌شود که ژاپن تجربه برگزاری پرهزینه المپیک توکیو ۲۰۲۰ را پشت سر گذاشته است. به همین دلیل مقامات این سرزمین تلاش کردند برای بازی های آسیایی مدل متفاوتی را امتحان کنند؛ برگزاری یک رویداد بزرگ بین‌المللی با حداقل ساخت‌وساز جدید و حداکثر استفاده از امکانات موجود.
تجربه ای که ژاپنی ها از برگزاری المپیک به دست آوردند این بود که ساخت تأسیسات بزرگ برای یک رویداد چند هفته‌ای می‌تواند پس از پایان مسابقات به مشکلی برای شهر میزبان تبدیل شود؛ به‌خصوص اگر این تأسیسات استفاده دائمی و اقتصادی نداشته باشند. به همین دلیل آنها تصمیم گرفتند تا حد امکان از ورزشگاه‌ها و سالن‌های موجود استفاده کنند.
یکی از متفاوت‌ترین تصمیم‌های این دوره، کنار گذاشتن مدل سنتی «دهکده ورزشکاران» بود. بر اساس اعلام شورای المپیک آسیا، ساخت دهکده جدید با افزایش هزینه‌های ساخت‌وساز و نیروی کار و نیز نگرانی در مورد فروش یا استفاده از آپارتمان‌ها پس از پایان بازی‌ها، از نظر اقتصادی دشوار تلقی شد. در نتیجه برگزارکنندگان به جای ساخت یک دهکده بزرگ از مجموعه‌ای از هتل‌ها و امکانات اقامتی موجود استفاده کردند.
این تصمیم هر چند با انتقاداتی از سوی سرزمینهای برگزار کننده همراه شد با این حال می تواند برای ژاپنی ها دستاوردهای اقتصادی بهتری داشته باشد. آنها با استفاده از یک کشتی کروز و کانکس ها و کانتینرهایی که در نظر گرفتند، اعضای کاروان های سرزمینهای مختلف را اسکان دادند. اتفاقی که اعتراض چند سرزمین و ترک این امکان از سوی آنها را به همراه داشت.
فلسفه ژاپنی ها برای میزبانی از بیستمین دوره بازی های آسیایی این بود که چرا باید دهکده ای شهرک مانند بسازند که پس از پایان بازی‌ها کارایی برای آنها ندارد و باید دنبال کاربرد جدید برای این دهکده باشند. در ادبیات اقتصادی رویدادهای ورزشی، اصطلاح White Elephant یا «فیل سفید» به پروژه‌های عظیمی اظهار کرده می‌شود که برای مسابقات ساخته می‌شوند با این حال پس از پایان رویداد استفاده چندانی ندارند و هزینه نگهداری آنها همچنان ادامه پیدا می‌کند.
ژاپنی ها که معمولا پیش رو نگر و برنامه محور هستند برای جلوگیری از همین اتفاق تصمیم گرفتند از زیرساخت ها و امکاناتی که دارند استفاده کنند و تاسیس با این حالکن جدید را به حداقل برسانند.
همه‌گیری کرونا، افزایش قیمت انرژی و مواد اولیه، افزایش دستمزد نیروی انسانی و هزینه‌های امنیتی و نیز افزایش تعداد رشته‌های ورزشی هزینه برگزاری را بالا برد تا دولت ژاپن بارها تاکید کند به دنبال کاهش هزینه ها در برگزاری بیستمین دوره بازی های آسیایی است. در نتیجه آنها مجبور شدند حتی بیشتر روی صرفه‌جویی تمرکز کنند؛ از جمله حذف یا کاهش برخی پروژه‌ها، استفاده از امکانات موجود و تغییر محل بعضی مسابقات.
در مدل سنتی میزبانی از رویدادهای بزرگ ورزشی اینگونه بررسی می شود که به خاطر این رویداد بزرگ باید امکانات جدید بسازیم تا بتوانیم مسابقات را به شایستگی برگزار کنیم با این حال ژاپنی ها این مدل را تغییر دادند و با این محور پیش رفتند که امکانات موجود را شناسایی می کنیم و مسابقات را در آنها برگزار می کنیم و اگر به مکان جدیدی نیاز بود تاسیس می کنیم.
حالا باید دید تجربه ای که ژاپنی برای اولین بار در رویدادهای بزرگ پشت سر گذاشتند را میزبانان دوره های پیش رو هم پیاده خواهند کرد یا همچنان رویدادهای بزرگ ورزش آسیا و جهان با مدل سنتی پیشین برگزار خواهد شد. اتفاقی که برای قضاوت بیشتر در مورد آن باید تا پایان بازی های آسیایی ناگویا و حتی بعد از آن منتظر ماند.