خبرگزاری بالاسری – گروه جامعه: روزهای پایانی تابستان که میرسد، بوی بالاسری کمکم در شهر میپیچد؛ از خرید کیف و کفش و دفتر گرفته تا آماده شدن دانشآموزان برای شروع سال تحصیلی جدید. با این حال پشت این حالوهوای بالاسری، برای بسیاری از خانوادهها یک دغدغه جدی هم وجود دارد؛ تأمین هزینههایی که هر سال با شروع مدارس دوباره به سبد هزینه خانوار اضافه میشود.
هزینهها از همان خریدهای اولیه شروع میشود؛ دفتر، مداد، خودکار، مدادرنگی، پاککن، تراش، جامدادی و دیگر لوازمالتحریر. بررسی قیمتها در بازار نشان میدهد قیمت یک دفتر ۵۰ یا ۱۰۰ برگ حدود ۲۸۰ تا ۴۰۰ هزار تومان است و دفترهای کلاسوری و فنری نیز از حدود ۴۰۰ هزار تومان تا ۷۰۰ هزار تومان قیمت دارند.
مدادرنگی نیز بسته به برند و تعداد رنگ، از حدود ۱۵۰ هزار تومان تا نزدیک یک میلیون تومان قیمت دارد. در مجموع، یک سبد ساده از لوازمالتحریر شامل مداد، خودکار، مدادرنگی، پاککن، تراش، جامدادی، دفتر و دیگر اقلام مورد نیاز یک دانشآموز، میتواند حدود ۳ میلیون و ۳۷۰ هزار تومان هزینه داشته باشد.
این در حالی است که هنوز هزینههایی مانند لباس فرم، کیف و کفش، سرویس مدرسه و دیگر هزینههای آموزشی به این رقم اضافه نشده است؛ هزینههایی که با بیشتر شدن تعداد فرزندان، برای هر فرزند دوباره تکرار میشود.
برای خانوادهای که یک فرزند محصل دارد، پرداخت این هزینهها یک بار اتفاق میافتد، با این حال خانوادهای با دو یا سه فرزند باید همین هزینهها را برای هر کدام از فرزندان خود جداگانه پرداخت کند. به همین دلیل، شروع سال تحصیلی برای خانوادههای چندفرزندی میتواند به معنای چند برابر شدن هزینهها باشد.
وقتی هزینه تحصیل با تعداد فرزندان چند برابر میشود
یکی از مادرانی که دو فرزند ۸ و ۱۴ ساله دارد، در مورد هزینههای امسال مدرسه فرزندانش میگوید: «برای لباس فرم بچهها حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ تا ۳ میلیون تومان هزینه کردم.»
با این حال هزینههای مدرسه فقط به خریدهای ابتدای سال محدود نمیشود. در طول سال نیز هزینههایی مانند تغذیه، لباس و کفش، سرویس مدرسه، کلاسهای آموزشی و دیگر مخارج تحصیلی به هزینههای خانواده اضافه میشود.
در واقع، وقتی تعداد فرزندان بیشتر میشود، فقط تعداد دانشآموزان یک خانواده افزایش پیدا نمیکند؛ بلکه بسیاری از هزینههای آموزشی و تربیتی نیز برای هر فرزند به صورت جداگانه تکرار میشود.
وقتی هزینهها را کنار هم میگذاریم
بر اساس هزینههایی که در این گزارش به آن اشاره شد، فقط سبد اولیه لوازمالتحریر برای هر دانشآموز حدود ۳ میلیون و ۳۷۰ هزار تومان هزینه دارد. اگر همین هزینه برای دو فرزند محاسبه شود، خانواده باید حدود ۶ میلیون و ۷۴۰ هزار تومان برای لوازمالتحریر کنار بگذارد.
لباس فرم نیز برای هر فرزند حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ تا ۳ میلیون تومان هزینه دارد؛ از این رو برای یک خانواده دوفرزندی، فقط هزینه لباس فرم حدود ۵ تا ۶ میلیون تومان خواهد بود.
در مجموع، فقط با احتساب لوازمالتحریر و لباس فرم همین دو فرزند، هزینه خانواده به حدود ۱۱ میلیون و ۷۴۰ هزار تا ۱۲ میلیون و ۷۴۰ هزار تومان میرسد؛ آن هم پیش از محاسبه هزینههایی مانند سرویس مدرسه، تغذیه، کلاسهای آموزشی و دیگر مخارجی که در طول سال به خانواده اضافه میشود.
البته این ارقام مربوط به نمونه همین خانواده است و نمیتوان آن را میانگین هزینه همه خانوادهها دانست؛ با این حال همین نمونه نشان میدهد که با افزایش تعداد فرزندان، هزینه آموزش نیز به شکل قابل توجهی افزایش پیدا میکند.
هزینهای که فقط به شهریور ختم نمیشود
هزینه تحصیل فرزندان یک هزینه مقطعی نیست که با خرید دفتر و لباس فرم در ابتدای بالاسری تمام شود. خانوادهها در طول سال با هزینههای مختلفی روبهرو هستند؛ از تغذیه و سرویس مدرسه گرفته تا کلاسهای آموزشی و وسایل مورد نیاز دانشآموز.
در چنین شرایطی، مسئله فقط قیمت یک دفتر یا یک دست لباس فرم نیست؛ مسئله مجموعه هزینههایی است که خانواده برای سالها آموزش و تربیت هر فرزند پرداخت میکند.
از طرف دیگر، در شرایطی که سیاستهای جمعیتی سرزمین بر افزایش فرزندآوری تأکید دارد، این سؤال مطرح میشود که هزینههای آموزش و تربیت فرزندان تا چه اندازه در حمایتهای اقتصادی از خانوادهها دیده شده است و یک خانواده چندفرزندی برای تأمین هزینه تحصیل فرزندانش با چه فشاری روبهرو است.
اینجاست که «بوی بالاسری» برای برخی خانوادهها با نگرانی از هزینههای جدید همراه میشود؛ هزینههایی که هر سال تکرار میشوند و با افزایش تعداد فرزندان، سهم بیشتری از درآمد خانوار را به خود اختصاص میدهند.
آموزش وپرورش؛ حلقهای که نباید از آن غافل شد
با این حال ماجرای فرزندآوری فقط به هزینههای پوشک، شیر و درمان ختم نمیشود. چند سال بعد، پای بچه به مدرسه میرسد و هزینههای آموزش و تربیت هم به سبد خانواده اضافه میشود.
فاطمه عاطفی، جامعهشناس و معلم مدارس دولتی و غیردولتی در اظهار کردگو با بالاسری، با اشاره به نقش آموزش و پرورش در سیاستهای جمعیتی معتقد است در کنار حمایت از خانواده برای فرزندآوری، باید به شرایط آموزش و تربیت فرزندان نیز توجه شود.
وی میگوید آموزش و پرورش هم در آموزش خانوادهها و والدین نقش دارد و هم محیطی است که کودک بخش مهمی از سالهای رشد خود را در آن سپری میکند؛ از این رو نمیتوان مسئله فرزندآوری را از شرایط اقتصادی و آموزشی خانوادهها جدا کرد.
عاطفی با اشاره به افزایش مسئولیتهای خانوادهها توضیح میدهد که خانوادهها گاهی از این نگران هستند که با افزایش تعداد فرزندان، نقشها و مسئولیتهای بیشتری بر دوش آنها قرار گیرد.
وی ادامه میدهد: اگرچه در روز جاری پدران نیز بیش از پیشین در نگهداری و تربیت فرزندان مشارکت میکنند، با این حال همچنان بخش قابل توجهی از مسئولیت مراقبت از کودک بر عهده مادر است و مادران شاغل علاوه بر فشار اقتصادی، با کمبود وقت و انرژی برای رسیدگی به فرزندان مواجهاند.
این جامعهشناس میگوید در پیشین تعداد بیشتری از مادران خانهدار بودند، با این حال در روز جاری بسیاری از مادران شاغلاند و ممکن است پیش از فرزندان از خانه خارج شوند و پس از یک روز کاری خسته به خانه بازگردند.
به اظهار کرده وی، خانوادههای برخوردارتر میتوانند بخشی از مسئولیتهای مربوط به نگهداری، غذا، نظافت یا آموزش فرزندان را به دیگران بسپارند، با این حال خانوادههایی که از نظر اقتصادی در شرایط ضعیفتری قرار دارند، چنین امکانی ندارند.
مدرسه؛ هزینهای که با بالاسری شروع میشود با این حال تمام نمیشود
هزینههای مدرسه تنها به خریدهای ابتدای سال محدود نمیشود. خانوادهها در طول سال با هزینههایی مانند سرویس، تغذیه، کلاسهای آموزشی، وسایل مورد نیاز مدرسه و برنامههای مختلف روبهرو هستند.
به اظهار کرده عاطفی، در برخی خانوادهها حتی هزینههای مربوط به برنامههای مدرسه، لباس فرم و سایر موارد میتواند رقم قابل توجهی ایجاد کند؛ بهویژه زمانی که خانواده چند فرزند محصل داشته باشد.
او با اشاره به هزینه لباس فرم میگوید اگر لباس فرم هر دانشآموز حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان باشد، خانوادهای با سه فرزند باید حدود ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تنها برای لباس فرم فرزندانش هزینه کند؛ رقمی که برای یک خانواده کارگری یا حقوقبگیر میتواند قابل توجه باشد. علاوه بر آن، لوازمالتحریر، کتابهای کمکآموزشی، تغذیه و رفتوآمد نیز به این هزینهها اضافه میشود.
وقتی هزینه آموزش فقط به دفتر و مداد محدود نیست
هزینههای آموزش تنها به خریدهای ابتدای سال محدود نمیشود. خانواده در طول سال با هزینههایی مانند سرویس، تغذیه، کلاسهای آموزشی، وسایل مورد نیاز مدرسه و برنامههای مختلف روبهرو است.
به اظهار کرده عاطفی، حتی تغذیه روزانه دانشآموزان نیز میتواند به یکی از هزینههای ثابت خانواده تبدیل شود. اگر برای هر کودک روزانه حدود ۷۰ تا ۸۰ هزار تومان برای خوراکی در نظر گرفته شود، هزینه سه فرزند در طول یک ماه تحصیلی میتواند رقم قابل توجهی باشد؛ بهخصوص اگر هزینه رفتوآمد نیز به آن اضافه شود.
او نیز به هزینههای جدیدتر آموزش مانند نیاز به تلفن همراه، تبلت یا رایانه برای کلاسها و فعالیتهای آموزشی اشاره میکند؛ هزینهای که در خانوادههای چندفرزندی ممکن است به تهیه چند وسیله برای چند کودک منجر شود.
از سوی دیگر، فشار اقتصادی تنها متوجه خانوادهها نیست و معلمان نیز بخشی از همین شرایط را تجربه میکنند. عاطفی معتقد است وقتی یک معلم خود با مشکلات اقتصادی و هزینههای زندگی مواجه است، نمیتوان بدون توجه به این شرایط، انتظار داشت همه مسئولیتهای تربیتی و آموزشی را به تنهایی بر عهده بگیرد.
در این میان، یک مثلث شکل میگیرد؛ مادر، معلم و کودک؛ سه ضلع مهمی که هر کدام با بخشی از فشارهای اقتصادی و اجتماعی مواجهاند.
برای همین، وقتی از خانوادههای چندفرزندی صحبت میکنیم، باید به ابعاد دیگر این مسئله نیز توجه کنیم. فرزندآوری تنها یک تصمیم برای افزایش تعداد فرزندان نیست؛ تصمیمی است که دهها مسئولیت به همراه دارد و نیازمند حمایتهای لازم برای رشد، آموزش و تربیت فرزندان است.
تمامی این هزینهها در حالی است که شهریه مدارس در این محاسبات لحاظ نشده است؛ هزینهای که خود داستانی جدا دارد و میتواند بار مالی تحصیل را برای خانوادهها سنگینتر کند.