به گزارش خبرنگار بالاسری، شماره ششم کلمه انتشار یافت؛ پرچم!
«راستش را بخواهید، وقتی تصمیم گرفتیم دوباره به سراغ «پرچم» برویم، جا خوردم. نه از سر بی‌میلی؛ از سرِ این پرسش که مگر حرفی باقی مانده است؟ مگر در شماره اول در مورد پرچم ننوشته بودیم؟ مگر نرفتیم سراغ همین پارچه سه‌رنگ که بر فراز مدرسه و مسجد و خانه و مرزهای این سرزمین برافراشته است؟ چرا دوباره؟»
این جملات را فاطمه دولتی سردبیر دوماهنامه کلمه، در سرمقاله «شماره ششم؛ پرچم» نوشته است. دوماهنامه‌ای که زیر نظرِ حوزه‌هنری انقلاب اسلامی منتشر می‌شود و در پاییز ۱۴۰۴ در شماره اول خود هم به سراغ موضوع پرچم رفته بود. تکرار دوباره موضوع شاید در نگاه اول ضعف به نظر برسد، با این حال تحریریه کلمه اینگونه به ماجرا نگاه نمی‌کند.
بعد از جنگ ۱۲ روزه، شهروندان عرق و علاقه دیگری به پرچم ایران از خود نشان دادند و چند هفته بعد از جنگ همه به زندگی عادی برگشتند با این حال نهم اسفند از راه رسید، جنگ تحمیلی سوم آغاز شد و پس از شهادت رهبر سرزمین شهروندان به خیابان آمدند. تجمعات شبانه، راهپیمایی‌های روزانه و خودرویی شد جزوی از زیستِ انسان ایرانی. و حضور در تجمعات بدون پرچم معنا نداشت. انگار جنگ، جان دوباره‌ای به این تکه پارچه سه رنگ دمیده بود. شهروندان برای خرید پرچم لحظه‌ای تردید به خود راه نمی‌دادند و پرچمی که تا پیش از آن بر سر در ساختمان‌ها و ادارات دیده می‌شد اینبار در دستِ کوچک و بزرگ در اهتزاز بود و بدل شده بود به یک دارایی ارزشمندِ شخصی.
اگر شهروندان تا پیش از نهم اسفند ۱۴۰۴ نسبت به سرزمین و پرچم حس تعلق داشتند، حالا حس نگرانی و مراقبت هم به آن‌ها اضافه شده بود. این احساسات جدید، معجونی از مفاهیم و معانی جدید ساخت. سلسله‌ای از کنش‌ها و واکنش‌ها را با خود همراه آورد. پیرزنی در فلان محله کاشان، شبانه در کوچه‌ای تاریک این حس نگرانی و مراقبتش را فریاد زد و بردن نقاشی پرچم ایران به تجمعات، مسئله دخترکی چهار پنج‌ساله و قلم‌مو به‌دست شد. انگار ماجراهای دی‌ماه و بعد، جنگ رمضان برای همه ما تلنگری شده بود که اگر ایران و پرچم و سرود ملی را بر طاق آسمان ننشانیم، هستند کرکس‌ها و کفتارهایی که بخواهند پایمالش کنند.
پرچم ایران جانی دیگر گرفت و نسبت نه فقط ایرانی‌ها بلکه آزادی‌خواهان جهان با این پرچم دستخوش تغییر شد. پس تحریریه کلمه در شماره ششم، به سراغ «پرچم» رفت چون یقین داشت این روزها پرچم معنایی عمیق‌تر و آشکارتر یافته است و باید بار دیگر از آن سخن اظهار کرد.
حالا در شماره جدید مجله ۴۰ روایت پیرامون پرچم ایران کنار هم نشسته است، تا تصویری بسازد از روزها و شب‌های شاظهار کرد‌انگیزی که بی‌شک تاریخ شفاهی وطنمان هستند.
حامد عسکری، وجیهه سبا این حالنی، حسام‌الدین مطهری، علیرضا محمودی ایرانبالاسری، سمیه عالمی، امین سلیمی، حامد حجتی، محسن حسن‌زاده، سارا عرفانی، حمید بابایی و … در شماره جدید کلمه از پرچم ایران نوشته‌اند.
موضوع شماره بعدی این دوماهنامه «جنگیدن» است و پس از آن قرار است کلمه‌ای‌ها به کلمه «پدری» بپردازند.
